Blog
×

Waarschuwing

JUser: :_load: Kan gebruiker met ID: 222 niet laden

De criticus Bas Heijne constateert dat mensen die vanuit een zogenaamd zen-bewustzijn te eenzijdig in het hier en nu leven geen lessen kunnen trekken uit het verleden en zich niet bekommeren om de toekomst. Bezorgd vraagt hij zich af hoe en aan wie wij de grotere maatschappelijke problemen kunnen adresseren, als niemand naar onze problemen wil kijken en wil veranderen?

Leven in het Nu 300x225

Verleden-heden-toekomst

In het boeddhisme wordt vaak gezegd dat het niet goed is om vast te houden aan het verleden of te anticiperen op de toekomst, omdat dit je verhindert in het heden te zijn. Vasthouden aan het verleden lokt hechting en onvrijheid uit. Anticperen op de toekomst lokt verwachting en teleurstelling uit. Ook deze waarheid heeft een keerzijde, zoals Bas Heijne al aangeeft.

Geen motivatie om te investeren in de toekomst

Alleen maar gefocust zijn op het heden motiveert niet om te investeren in een verandering van het heden ten behoeve van de toekomst. In veel boeddhistische landen zie je dat de omstandigheden bar blijven doordat er niet wordt geïnvesteerd voor de toekomst. Het komt niet alleen door armoede dat er niet wordt geïnvesteerd in onderwijs, woningbouw, infrastructuur, energie- en watervoorziening. Nederland was vroeger ook een arm, koud en nat moerasland.

Leven in het nu is beperkend

Door te anticperen op een betere toekomst kun je plannen maken voor de zaken die je wilt verbeteren. Dat vereist een goed inzicht in het verleden en het heden. Wat zijn oorzaak en gevolg die geleid hebben tot de toestand en de maatschappij waar je nu in leeft? Als je daar goed inzicht in hebt, zijn de plannen en gevolgen voor de toekomst ook beter. Als we met onze geest alleen maar zouden verblijven in het nu, is dat net zo beperkend als vasthouden aan het verleden of hopen op een betere toekomst.

Hoe zit het met het verblijven in het nu tijdens de meditatie?

Ook in meditatie is een te eenzijdige focus op het nu-moment niet productief. Vanuit het taoïsme is het leven in het heden net zo goed een illusie als een vasthouden aan het verleden en het hopen op een betere toekomst. Probeer met je geest het nu-moment maar eens te benaderen en je zult merken dat hoe dichterbij je wilt komen hoe meer het heden zich versmalt tot een oneindig klein moment tussen het verleden en de toekomst. Als je het nu-moment probeert te benaderen is het geen rustpunt meer, maar een miniscuul punt op een tijdlijn die zich steeds sneller naar de toekomst beweegt.

Alert zijn in het nu

Volgens het taoïsme bevindt de natuurlijke geest zich tegelijkertijd in het verleden, het heden en in de toekomst. De geest bevindt zich in het verleden op basis van een idee of plan dat men zich heeft voorgenomen, dat men in het heden ten uitvoer brengt om iets te volbrengen in de toekomst. Door alert te zijn in het heden kan men gemakkelijk meebewegen met onverwachte veranderingen, waardoor de toekomst geen vast punt op de horizon is. Toch blijft de horizon van de toekomst wel in beeld om het voorgenomen plan uit het verleden zo dicht mogelijk volgens de oorspronkelijke idee te volbrengen. Zo’n idee of plan om iets te volbrengen is daarom niet zozeer vastomlijnd en ingekaderd als wel richtinggevend. Zo verbindt het heden zich met het verleden en met de toekomst tot een ruimte-tijdcontinuüm, waarin ook beweging en rust samen kunnen komen.

" You don't stop tai-chi when you get old. You get old when you stop tai-chi. "

Unknown tai-chi master

Geen activiteiten gevonden

Stichting YinYang Harmony

Frans van Heel

 06 543 45 231

[email protected]

Volg ons op Facebook